Zalm © 2013 Roos. All rights reserved.

Alles is gekleurd

Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is. Een heerlijk diepzinnige tekst die vroeger bij ons op de wc hing, afgescheurd van een ‘inspirerende’ scheurkalender, vastgespijkerd op een prikbord met meer plakkerige wijsheden. Als je naar de wc ging, zat je er recht tegenover. De tekst sloeg duidelijk niet op mij, gezien ik jarenlang alleen naar deze ene regel staarde. Ik heb dus nooit om me heen gekeken. Ook niet in periodes van verlaagde mentale alertheid (dronken) (was ik nooit). Onze wc was dan ook niet gekleurd, maar gewoon wit. Niet de moeite om rond te kijken eigenlijk.

Rondluisteren daarentegen -mocht dat ook kunnen- is iets wat ik geregeld doe. Gewoon, ogen dicht, oren open en luisteren maar. En liever niet op de wc, maar op plekken waar mensen zijn, twee ofzo. Want, als je goed oplet en om je heen luistert, hoor je vaak de meest ‘gekleurde’ uitspraken. En dan moet ik wel toegeven, misschien valt het me juist op omdat ik er zelf een ster in ben. Kromme uitspraken, mierscheve voorwerpen, van dat soort dingen!

Over het algemeen is de trein een ideale plek om rond te luisteren. Die van de NS ja. Het publiek is gevarieerd en coupes dienen als niets minder dan een telefooncel. Dat laatste is ideaal, in de trein kan je immers heerlijk rustig bellen. Het blijft alleen lastig dat je zo slecht verstaanbaar bent. Gelukkig zijn er mensen die dat waarderen.

Laatst was daar de conducteur. Luid en duidelijk galmde zijn stem door de krakende speakers van de trein. We waren er bijna, en we begonnen vaart te minderen. De conducteur wist het ook. Overduidelijk. Maar niet precies wanneer; er klonk twijfel in zijn stem. En hij zei: ‘nu eerst, zo dadelijk, over enkele ogenblikken, station Nijmegen’… De NS dekt zich graag in. Want niets in het leven is zeker.

Goed. Genoeg over speelgoedtreintjes. Het is tijd voor quiche! Deze is erg lekker, dus het is niets voor niets zo lang geleden. Ik had even genoeg voor m’n kiezen gehad, hij stamt nog uit de kerst-periode van vorig jaar.

Nodig:
1 pakje (100 gram) gerookte goede zalm en 1 bakje even goede garnaaltjes
125 ml slagroom
3 eieren citroen
verse dille
en natuurlijk bladerdeeg uit de vriezer en knoflook uit de kruidenkast.

Bak de garnaaltjes in lekker wat olie, veel knoflook en citroenschil, een minuut of 7 op een zacht vuurtje. Snijd de zalm in flinters en leg ze in de met deeg beklede taartvorm. Haal ook de garnaaltjes (zonder het vocht) uit de pan en doe ze erbij. Snijd wat dille fijn en strooi die erop. Maal flink wat peper erover, maar pas op met zout, de smaak van de zalm kan sterk-zoutig zijn. Giet het ei-slagroommengsel erover, en klaar! In de oven voor 40 minuten op 200°. Strooi er, als ‘ie klaar is, nog wat verse dille over, en een beetje citroensap. Nu eerst, zo dadelijk, over enkele ogenblikken, quiche!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.
Required fields are marked:*

*