Bloemkool-kunst © 2012 Roos. All rights reserved.

Bloemkoolkunst

Schrijven is net als koken. Als je niks hebt dan komt er ook niks uit. Geen inkt uit je pen en niks op je bord. Dit lijkt natuurlijk een heel logische vergelijking, maar je zal er maar op komen. Er zijn vast nog wel meer dingen die op koken lijken. Of op schrijven. Maar nu voor mij even niet. Vandaag wil ik iets schrijven en het lukt niet. En dat komt omdat ik niks heb. Geen honger, geen letters, niks. Geen inspiratie, noppes nada niente, niks. En toch wil ik iets schrijven. Gewoon, omdat het kan. Doet u mij maar Zomaar wat tomaten en letters! Dat hoort nu eenmaal bij de Quichewijzer. Mijn zelfbedachte consequentie: productie draaien, ook als je het even niet meer weet. Blijkbaar toch een knutsel-kunst op zich.
Toch vraag ik me toch af hoe anderen dat doen. Andere letter-knutselaars. Of voedsel-knoeiers. Elke keer een quiche maken en verdigitaliseren, daar is geen kunst aan. Soms maak ik er twee, dan weken geen. Maar kiezen welke quiche ik maak is slechts knutselen met ingrediënten. En die zijn er altijd, zo niet thuis dan wel ergens anders. De foto duurt even, geduld is een zeer hongerige zaak. Was knutselen met letters ook maar zo. Kast open en zoeken maar. Maar dat is dus verdomd lastig.  Zoals nu. Kon ik maar de voorraadkast in, wie weet had ik daar nog wat woorden kunnen vinden. Laat me nu maar even een quiche maken dan. Want daar is geen kunst aan.
Bloemkool blijft een lastige klant. Of je koopt ‘m nooit, of je hebt ‘m en je zit er mee opgescheept. Een smaakloze en kleurloze witte hersenpan, overkookt en drappig. Vaak vergezeld door eeuwige kaassaus met nootmuskaatsmaak. Zonde van de bloemkool, jammer voor jou. Maar hé wacht, het kan anders!
De bloemkoolroosjes stomen werkt in dit quichegeval erg gunstig omdat het dan niet zo drappig wordt. Ik gebruik hiervoor mijn vergiet met deksel, die ik in een pan met kokend water hang. Stoom de bloemkool tot het net beetgaar is (tien minuutjes, ligt ook aan de grootte). Verdeel  flink wat blauwe kaas en de roosjes over de deegbodem, en giet er drie eieren en slagroom over. Strooi er wat oude geraspte kaas over, lekker zout en peper, en vooruit, nootmuskaat! Mocht je nog ergens verloren walnoten hebben liggen, doe ze erbij. Of een beetje walnotenolie als ie uit de oven komt, ook lekker. En al zeg ik het zelf, hier is toch geen kunst aan?!

Leave a Reply

Your email address will not be published.
Required fields are marked:*

*