dag fietsie © 2013 Roos. All rights reserved.

Dag fietsie!

Ik stap de deur uit. We gaan.
Ik neem je bij het stuur en knijp even zachtjes. We zijn wakker, toch wel. Het is niet de eerste keer dat ik vaarwel zeg. Tegen jou wel. Langzaam drijven m’n gedachten even weg. Dag, dag allemaal. Maar dit is anders. Jij was anders. Samen door weer en wind. Snel als de schaduw. Ander leed, andere liefde. Niks meer en niks minder.

Met pijn laat ik je gaan. Niks is eeuwig. Jij ook niet, ouwe roestbak! Het is goed zo.
Ik heb je nog veel te zeggen. Maar het lukt me niet. Alles is ver. Hard denk ik na, maar mijn hoofd is leeg. Ik kijk alleen maar, dwars door je heen. Met waterige ogen lach ik naar je. M’n gedachten lijken te stoppen, de werkelijkheid vaagt weg. Flarden spatten uiteen in een oneindige ruis. Ik hoor niks meer. Stijf knijp ik m’n ogen dicht en geef je een duw.

Al die tijd heb ik gehoopt dat je niet kon zwemmen. Nee vast niet, en ik draai me om.

Leave a Reply

Your email address will not be published.
Required fields are marked:*

*