Tomatentaart2 © 2013 Roos. All rights reserved.

De rode tomaat

Op zoek naar de rode draad. Of tomaat. Soms ben je ‘m zomaar kwijt. Het is zomer, warm en binnen werk je tevergeefs hard om buiten dat ene straaltje zon mee te kunnen pakken. Tussendoor begint je logé-kat mild-cognitive-impairments te vertonen waarbij er onverwachte gedragsmatige- en persoonlijkheidsveranderingen optreden.  Ze snapt ineens dat als je werkt achter de computer werkt je haar niet tegelijkertijd de aandacht kan geven die ze opeist. Ze trekt zich eerder terug en slaapt veel, heel veel. En bij het was-ophangen trek je uit  voorzorg maar vast je schoenen met stalen neuzen aan, oma-kat vertoont agressieve trekjes en kan zomaar in de aanval overgaan. Het kan natuurlijk ook gewoon door de warmte komen. Of opbouwende spanning vanwege de Grote KleineFamilie Verhuizing. Die veroorzaakt een soort natuurlijke deconstructie in huis.

Want.. Wijnglazen breken alleen al bij aanraking, de koelkast raakt akelig leeg en de drankvoorraad ziet er ondertussen licht bekaterd uit. Posters laten spontaan los van de muur en om ons heen gaan de lampen een voor een stuk. En de drie fietsen die we ooit hadden bestaan uit niet meer dan zes eenzame wielen.  Krom, weerbarstig en krakend. Slechts nog bij elkaar gehouden door roestend staal, klaar om afgevoerd te worden naar het dichtstbijzijnde kerkhof. Het is duidelijk dat we weg moeten hier..

Ook mijn aandacht verslapt.  Door de warmte lijkt alles trager te gaan en ik merk dat m’n hoofd al ergens anders is. De rode draad lijkt afwezig.. Ik bouw graag quiche, maar nu zonder deeg. Hoewel, zomaar wat tomaten en letters. Of men neme gewoon een rode tomaat. En lekkere mozzarella. Het is maar hoe breed je het idee neemt, toch?

Leave a Reply

Your email address will not be published.
Required fields are marked:*

*