Pan © 2014 Roos. All rights reserved.

Spaarpot

Lieve Papa. Vandaag is een bijzondere dag. Om wel duizend redenen. Maar er kan maar een de leukste zijn. Ik zal het je zo vertellen.

Ik heb namelijk mijn spaarpot omgekeerd. Eentje waar ik zo nu en dan wat overgebleven muntjes in gooide. Maar wel bijna twee jaar lang. Vergeten geld werd het. Tot gisteren, toen ik erachter kwam hoeveel het was.  Vandaag kocht ik het mooiste cadeau van de wereld. Helemaal alleen voor mezelf. Een glanzende pan van koper. Stiekem kijk ik steeds om. Maar hij staat er nog.

Koper geleidt erg goed. Warmte enzo. Het wordt daarom ook altijd gejat bij de NS. Maar deze pan geleidt ook herinneringen aan jou. Daar word ik vanzelf wel warm van.

Dat andere, kleine pannetje wat ik van je kreeg staat in de kast. Ik gebruik hem voorzichtig en poets vaak hard tot hij weer glanst. Nu staat er een grotere naast. Als broer en zus kijken ze mij glimlachend aan. Ze doen me aan jou denken. Je hield ook van koken. Ik zie de vispan in de keuken van vroeger voor me. Vanwege de langwerpige, ronde vorm. Van koper, ook. Maar jij deed er altijd snoepjes in. Hij stond boven op de kast, ik kon er helemaal niet bij. Hoe vaak keek ik wel niet verlekkerd omhoog. Ik geloof dat er nooit een einde aan de snoepjes kwam. Totdat jij er niet meer was. Logisch.

Ik ben blij met mijn nieuwe cadeau. Morgen ga ik er mee spelen. Dan ga ik ook weer verder sparen. Voor meer warme herinneringen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.
Required fields are marked:*

*